Pin it
Peperonata to włoski, warzywny sos i dodatek w jednym. Jest miękka, gęsta, lekko słodka od papryki i świeża od pomidorów. Smakuje dobrze na ciepło, ale po kilku godzinach w lodówce robi się jeszcze bardziej wyrazista.
W tej wersji papryki najpierw pieką się w całości. Dzięki temu łatwo zdjąć z nich skórkę, a miąższ ma delikatnie dymny aromat. Potem wystarczy oliwa, cebula, czosnek, pomidory i cierpliwe duszenie.
Warzywa do peperonaty
Najlepsza peperonata zaczyna się od ciężkich, jędrnych papryk i dojrzałych pomidorów. Papryka może być czerwona, żółta i pomarańczowa, a zieloną dodaj tylko wtedy, gdy lubisz bardziej wytrawny smak.
- Papryka. Daje słodycz, kolor i mięsistą konsystencję po upieczeniu.
- Pomidory. Rozpadają się w sos i wiążą warzywa w gęstą całość.
- Cebula. Łagodnie słodzi bazę i sprawia, że peperonata nie jest płaska.
- Czosnek. Wystarczy kilka ząbków, dodanych krótko przed pomidorami, żeby nie zgorzkniał.
- Oliwa. Niesie smak warzyw i daje sosowi połysk.
- Ocet balsamiczny. Dodaje lekkiej kwasowości na końcu gotowania.
- Bazylia. Świeże liście najlepiej wmieszać już po zdjęciu patelni z ognia.
Peperonata z papryki i pomidorów
- Upiecz paprykę. Ułóż całe papryki na blasze i piecz w 230°C przez 35-40 minut, obracając w połowie. Skórka ma być miejscami ciemna, a miąższ miękki.
- Odparuj pod przykryciem. Przełóż gorące papryki do miski, przykryj talerzem i zostaw na 15 minut. Para rozluźni skórkę.
- Obierz i pokrój. Zdejmij skórkę, usuń gniazda nasienne i pokrój miąższ w szerokie paski. Zachowaj sok z papryki, jeśli nie ma w nim pestek.
- Zrób bazę. Na patelni rozgrzej oliwę, dodaj cebulę i smaż 8-10 minut na małym ogniu. Dodaj czosnek na ostatnią minutę.
- Duś z pomidorami. Dodaj obrane, pokrojone pomidory, sól i pieprz. Gotuj 10-12 minut, aż sos zgęstnieje.
- Połącz i dopraw. Dodaj paski papryki oraz zachowany sok. Duś 8-10 minut, a potem wmieszaj ocet balsamiczny i bazylię.
Dlaczego warto piec paprykę
Pieczenie zmienia paprykę szybciej niż samo duszenie. Miąższ robi się miękki i słodki, a skórka łatwo odchodzi po krótkim odpoczynku pod przykryciem. Utah State University Extension przy pieczonej papryce zaleca pieczenie w wysokiej temperaturze do momentu, aż skórka będzie pęcherzykowata i miękka, a potem przykrycie warzywa przed obraniem. Ten sam mechanizm działa tutaj, tylko zamiast miksować paprykę, kroisz ją w paski. Dokładną technikę pieczenia papryki opisuje instrukcja USU Extension.
Nie bój się ciemnych plam na skórce. One zostają zdjęte, a w środku zostaje łagodny, pieczony aromat. Ważne, żeby nie spalić miąższu. Jeśli papryka zapada się pod dotykiem szczypiec, jest gotowa.
Pomidory robią sos
Do peperonaty wybieraj pomidory dojrzałe, ale nie wodniste. Malinowe, podłużne lub rzymskie będą dobre, bo szybko miękną i mają sporo miąższu. Jeśli używasz zimowych pomidorów bez aromatu, lepsza będzie puszka krojonych pomidorów dobrej jakości. To uczciwa zamiana, zwłaszcza poza sezonem.
Przed krojeniem umyj warzywa pod bieżącą wodą. FDA przypomina, że świeże produkty warto myć także wtedy, gdy później będą obierane lub krojone, bo zanieczyszczenia mogą przenieść się z powierzchni na nóż. Więcej zasad bezpiecznego przygotowania warzyw znajdziesz w poradniku FDA o świeżych produktach.
Smak ustawiaj na końcu
Peperonata potrzebuje równowagi. Papryka i cebula dają słodycz, pomidory wnoszą kwasowość, a oliwa wygładza całość. Dlatego ocet balsamiczny dodaj dopiero pod koniec. Po kilku minutach duszenia spróbuj sosu i zdecyduj, czy potrzeba jeszcze soli, pieprzu albo kropli octu.
Jeśli sos jest zbyt rzadki, gotuj go bez pokrywki przez kilka minut. Jeśli za mocno zgęstnieje, wlej łyżkę wody albo zachowanego soku z papryki. Gotowa peperonata powinna być soczysta, ale nie wodnista. Kawałki papryki mają trzymać kształt i jednocześnie rozpływać się pod widelcem.
Podanie i przechowywanie
Podawaj peperonatę z pieczywem, na grzankach albo jako warzywny dodatek do obiadu. Jest też świetna z makaronem. Wtedy rozluźnij ją łyżką wody z gotowania makaronu i podgrzej krótko na patelni. Na zimno możesz dodać kilka listków świeżej bazylii oraz cienką strużkę oliwy.
Resztki przełóż do płytkiego pojemnika, żeby szybciej ostygły. FoodSafety.gov podaje, że gotowane resztki przechowywane w lodówce najlepiej zużyć w ciągu 3-4 dni. Tę zasadę łatwo zastosować do peperonaty, szczególnie jeśli planujesz podawać ją na zimno. Szczegóły przechowywania znajdziesz w tabeli chłodniczej FoodSafety.gov.
Podsumowanie
To prosty przepis na peperonatę z pieczonej papryki i pomidorów, z oliwą, czosnkiem, cebulą oraz świeżą bazylią.
Najczęściej zadawane pytania
- Czy peperonata z papryki i pomidorów jest lepsza na ciepło czy na zimno?
Obie wersje mają sens. Na ciepło peperonata jest miękka i pachnie oliwą oraz czosnkiem. Na zimno staje się gęstsza, a słodycz papryki i kwasowość pomidorów mocniej się łączą.
- Czy można pominąć pieczenie papryki?
Można, ale danie będzie inne. Surową paprykę pokrój w paski i duś z cebulą przez 30-35 minut, aż zmięknie. Pieczenie daje gładszą konsystencję i pozwala usunąć skórkę.
- Czym zastąpić ocet balsamiczny?
Użyj octu winnego, soku z cytryny albo odrobiny octu jabłkowego. Dodawaj kwas na końcu i próbuj po kilku kroplach. Ma podbić smak warzyw, a nie przykryć pomidory.
- Jak przechowywać peperonatę?
Przełóż ją do płytkiego pojemnika i schłodź po ostudzeniu. W lodówce zachowa dobrą jakość przez 3-4 dni. Przed podaniem wymieszaj i ewentualnie dodaj odrobinę świeżej oliwy.
- Do czego podać peperonatę?
Pasuje do grzanek, bagietki, makaronu, kaszy, jajek, ryb i pieczonych warzyw. Możesz też podać ją jako przystawkę w małej misce z oliwą i listkami bazylii.
- Czy można zrobić ostrą peperonatę?
Tak. Dodaj szczyptę płatków chili razem z czosnkiem albo wrzuć mały kawałek świeżej ostrej papryczki. Zacznij oszczędnie, bo po duszeniu ostrość jest bardziej wyczuwalna.
